Zgodnie z art. 130 ust. 3 cyt. ustawy z dnia 20 czerwca 1997r. kierowca wpisany do ewidencji, o której mowa w ust. 1, może na własny koszt uczestniczyć w szkoleniu, którego odbycie spowoduje zmniejszenie liczby punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego. Nie dotyczy to kierowcy w okresie 1 roku od dnia wydania po raz pierwszy prawa jazdy. 

Wydane na podstawie art. 130 ust. 4  ustawy Prawo o ruchu drogowym cyt. rozporządzenie MSW z dnia 25 kwietnia 2012r. w sprawie postępowania z kierowcami naruszającymi przepisy ruchu drogowego, w § 8 ust. 4-6 wskazuje, iż kierowcy wpisanemu do ewidencji po przedstawieniu przez niego zaświadczenia o odbyciu szkolenia lub otrzymaniu tego zaświadczenia od dyrektora wojewódzkiego ośrodka ruchu drogowego, właściwy dla miejsca zamieszkania ewidencjonowanego komendant wojewódzki Policji zmniejsza o 6 liczbę posiadanych punktów, odejmując je według kolejności wpisów, począwszy od wpisu odpowiadającego naruszeniu popełnionemu z datą najwcześniejszą. Liczba punktów odjętych z tytułu odbytego szkolenia nie może być większa od liczby punktów otrzymanych za naruszenie przepisów ruchu drogowego przed jego odbyciem.  Odbycie szkolenia nie powoduje zmniejszenia liczby punktów otrzymanych za naruszenia przepisów ruchu drogowego wobec osoby, która przed jego rozpoczęciem dopuściła się naruszeń, za które suma punktów ostatecznych i podlegających wpisowi tymczasowemu przekroczyła lub przekroczyłaby 24.  Kierowca może uczestniczyć w szkoleniu nie częściej niż raz na 6 miesięcy.

Zmniejszenie liczby punktów w drodze odbycia szkolenia, o jakim mowa w art. 130 ust. 3, może zatem następować tylko do czasu przekroczenia liczby 24 punktów. Nie sposób przyjąć, aby racjonalny ustawodawca dopuszczał do sytuacji, w której po przekroczeniu 24 punktów (a co za tym idzie skierowaniu przez komendanta wojewódzkiego Policji, do starosty wniosku o sprawdzenie kwalifikacji, w razie przekroczenia 24 punktów – art. 114 ust.1 pkt. 1 lit. b ustawy Prawo o ruchu drogowym), osoba ukarana mogła uczestniczyć w szkoleniu, którego odbycie spowoduje zmniejszenie liczby punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego. Udział w szkoleniu nie może być tylko sposobem na uniknięcie kontrolnego sprawdzenia kwalifikacji następującego po przekroczeniu 24 punktów. Dlatego nie można zaakceptować przedstawionej wykładni przepisów Prawa o ruchu drogowym, dopuszczającej stosowanie art. 130 ust. 3 tej ustawy bez względu na liczbę otrzymanych przez kierowcę punktów. Jeżeli cel zmniejszenia liczby punktów za udział w takim szkoleniu ma  zostać spełniony, koniecznym jest aby kierowcy naruszający przepisy ruchu drogowego świadomie i odpowiedzialnie kontrolowali swoją sytuację i podejmowali zawczasu dopuszczone przez prawo działania prowadzące do poprawy bezpieczeństwa w ruchu drogowym.

Warto podnieść, iż w podobnym tonie wypowiedział się Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 22 marca 2011 r. (I OSK 723/10), wskazując m.in., iż  z dobrodziejstwa przewidzianego w przepisie art.130 ust. 3 Prawa o ruchu drogowym mogą korzystać tylko kierowcy, którzy przed przystąpieniem do szkolenia opisanego w art. 130 ust. 3 ustawy, za naruszenie zasad ruchu drogowego otrzymali taką ilość punktów, która nie rodzi po ich stronie obowiązku poddania się badaniu psychologicznemu (mniej niż 24). Z kolei Trybunał Konstytucyjny w wyroku z dnia 22 listopada 1999r., sygn akt  K 6/99 zwrócił uwagę, że treść i cel rozporządzenia są zdeterminowane przez cel ustawy, którą ma wykonywać. Przepisy wykonawcze muszą pozostawać w związku merytorycznym i funkcjonalnym w stosunku do rozwiązań ustawowych, ponieważ tylko w ten sposób mogą być wyznaczone granice, w jakich powinna mieścić się regulacja zawarta w przepisach ustawowych. W ocenie NSA, regulacja zawarta w § 8 ust. 6 rozporządzenia w pełni służy realizacji celu unormowań ustawowych. Udzielając upoważnienia w art. 130 ust. 3 ustawy Prawo o ruchu drogowym ustawodawca zawarł wyraźne wskazania treściowe, wyznaczające kierunek unormowań przyjętych w rozporządzeniu. Miały one na uwadze dyscyplinowanie i wdrażanie kierujących pojazdami do przestrzegania przepisów ustawy oraz zapobieganie wielokrotnemu naruszaniu przepisów ruchu drogowego. Także w wyroku NSA z dnia 16 grudnia 2010 r. (IOSK 275/10) wskazano, że zmniejszenie liczby punktów w wyniku odbytego szkolenia może nastąpić tylko wówczas gdy przypisana kierowcy liczba punktów nie przekroczyła 24. Wykonując delegację ustawową  nowe rozporządzenie zgodnie z ustawą wyłączyło możliwość zmniejszenia liczby punktów otrzymanych za naruszenie przepisów ruchu drogowego wobec kierowcy, który przed rozpoczęciem szkolenia dopuścił się naruszeń na łączną sumę punktów przekraczających 24. Właściwe odczytanie treści regulacji ustawowych przy zastosowaniu wykładni systemowej i funkcjonalnej prowadzi do wniosku, iż wydany akt podstawowy nie jest sprzeczny z delegacja ustawową i nie jest sprzeczny z unormowaniami o randze ustawowej, a tym bardziej Konstytucją RP. Regulacja zawarta w § 8 ust. 6 rozporządzenia w pełni służy więc realizacji celu unormowań ustawowych. Pogląd odmienny jest odosobniony a teza o ukształtowaniu linii orzecznictwa w tej mierze nietrafna, nie wspominając o wątpliwym nakazie uwzględniania jej przez organy prowadzące postępowania w sprawach dotyczących określenia punktów karnych.